Czy u Ciebie lub u bliskiej Ci osoby zdiagnozowano cukrzycę typu 1?
Cukrzyca typu 1 to przewlekła choroba autoimmunologiczna, w której organizm przestaje produkować insulinę – hormon niezbędny do prawidłowego wykorzystania glukozy jako źródła energii. W efekcie dochodzi do podwyższonego stężenia cukru we krwi (hiperglikemii).
Choroba najczęściej rozwija się u dzieci i młodych dorosłych, ale może wystąpić w każdym wieku. Cukrzyca typu 1 stanowi około 5-10% wszystkich przypadków cukrzycy i wymaga leczenia insuliną przez całe życie.
Rozpoznanie opiera się na pomiarach stężenia glukozy we krwi:
• glikemia na czczo ≥ 126 mg/dl (7,0 mmol/l)
• glikemia przygodna ≥ 200 mg/dl (11,1 mmol/l) z objawami hiperglikemii
• glikemia ≥ 200 mg/dl w 2. godzinie testu OGTT
• HbA1c ≥ 6,5%
Dowiedz się więcej na temat prowadzonego badana klinicznego dla tej jednostki chorobowej.
Zgłoś się do badania klinicznego
Czym jest cukrzyca typu 1?
Cukrzyca typu 1 to choroba, w której układ odpornościowy niszczy komórki trzustki produkujące insulinę.
Brak insuliny prowadzi do:
• gromadzenia się glukozy we krwi,
• braku możliwości wykorzystania jej przez komórki,
• sięgania przez organizm po zapasy tłuszczu jako źródło energii.
W wyniku tego procesu mogą powstawać ciała ketonowe. Ich nadmiar prowadzi do kwasicy ketonowej – poważnego stanu wymagającego pilnej pomocy medycznej.
Dlaczego rozwija się choroba?
Cukrzyca typu 1 rozwija się na skutek współdziałania czynników genetycznych i środowiskowych.
Do najważniejszych należą:
• predyspozycje genetyczne,
• obecność autoprzeciwciał (np. anty-GAD),
• przebyte infekcje wirusowe (np. enterowirusy),
• inne czynniki środowiskowe (wciąż badane).
Choroba może rozwijać się stopniowo i przez pewien czas nie dawać wyraźnych objawów.
Jak cukrzyca wpływa na organizm?
Niedobór insuliny zaburza funkcjonowanie całego organizmu. Prowadzi to do:
• wzrostu poziomu glukozy we krwi,
• zwiększonego wydalania glukozy z moczem,
• odwodnienia organizmu,
• rozkładu tłuszczów i powstawania ciał ketonowych.
Długotrwale utrzymująca się hiperglikemia może uszkadzać naczynia krwionośne i nerwy, zwiększając ryzyko powikłań.
Wzmożone pragnienie 
